ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΟΥ «ΣΤΙΓΜΑΤΟΣ»

Φθινόπωρο έντονων πολιτικών εξελίξεων και το ΣΤΙΓΜΑ είναι πάλι κοντά σας μετά από μια απουσία κάπως μεγαλύτερη του συνηθισμένου. Η κυβέρνηση της ΝΔ κατέρρευσε και οδηγούμαστε σε εκλογές που θυμίζουν το χρονικό ενός προαναγγελθένος θανάτου. Το μεγάλο κόλπο της στήριξης του χρηματιστικού κεφαλαίου με το πακέτο των 28 δις € επέτυχε. Το ελληνικό Δημόσιο απέθανε. Οι τράπεζες χρησιμοποιώντας τις εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου δανείστηκαν σχεδόν τσάμπα (με επιτόκιο 1%) και με τα χρήματα αυτά δάνεισαν το κράτος με τετραπλάσια και πενταπλάσια επιτόκια. Κάπως έτσι το δημόσιο έλλειμμα και το χρέος εκτοξεύτηκαν. Η κυβέρνηση πανικόβλητη, από τη μια μεριά αντέγραψε από το εξωτερικό οικονομικά μέτρα -συχνά αντιφατικά- που μείωσαν τα δημόσια έσοδα κι από την άλλη πήρε σκληρά φορομπηχτικά μέτρα. Κι αφού το χρηματιστικό κεφάλαιο ένιωσε ξανά σιγουριά, ανάγκασε την κυβέρνηση σε παραίτηση έτσι ώστε η νέα κυβέρνηση να συνεχίσει το έργο της με «νωπή εντολή». Η εργαζόμενη κοινωνία πραγματικά στενάζει ενώ οι μεγάλες επιχειρήσεις- κυρίως οι χρηματοπιστωτικές- ευημερούν.

Γι’ αυτό είναι χυδαίο να παριστάνει ο Καραμανλής τον ειλικρινή όταν προτείνει πάγωμα μισθών, την οριστική σάρωση των εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και την πλήρη ιδιωτικοποίηση του κοινωνικού κράτους για να σωθεί η Ελλάδα. Και είναι ντροπή να θεωρείται νέο-κεϋνσιανός και προοδευτικός ο Παπανδρέου που υπόσχεται αυξήσεις στο ύψος του πληθωρισμού (δηλ περίπου 1%) και χρήματα για τους μικρομεσαίους από τα προγράμματα της EE (το περιβόητο ΕΣΠΑ) που ήδη έχουν ξεκινήσει. Η διαλυμένη ΝΔ αυτοχειριάζεται πολιτικά καθώς προσφέρει την τελευταία της υπηρεσία στο κεφάλαιο εγκαλώντας το ΠΑΣΟΚ για την υποτιθέμενη γενναιοδωρία του. Με την αμέριστη στήριξη φυσικά των μεγαλοεκδοτών- καναλαρχών που στηρίζουν χωρίς κανένα προκάλυμμα πια τον δικομματισμό.

Είναι φανερό ότι η κοινωνία δυσκολεύεται να αντισταθεί καθώς ο δικομματισμός και τα συμφέροντα που εξυπηρετεί χρησιμοποιούν τα παραδοσιακά όπλα του συστήματος. Κατ’ αρχήν τον φόβο. 0 εσωτερικός εχθρός βρέθηκε (μετανάστες και τα μαχόμενα τμήματα της κοινωνίας και του εργατικού κινήματος), ο εξωτερικός εχθρός υπάρχει παραδοσιακά (Τούρκοι και Σλαβομακεδόνες) και δίπλα καραδοκεί ο μπαμπούλας της Κομισιόν και του ΔΝΤ. Αν ξεφοβηθούμε λίγο θα αναλάβουν την «επιτήρηση μας», Υπάρχει πάντα και το στρατιωτικό καπέλο εκφοβισμού του NATO και των ΗΠΑ.

Leave a Reply

Your email address will not be published.